Terugblik staptocht 2024

Anne Ingels beschreef de tocht van 2024 in een wonderlijk gedicht! Hieronder kan je enkele fragmenten hieruit lezen.

​Maandag 8 juli richting Greccio
een stevige tocht voor onze benen,
we hoorde krekels en de vogels
liepen op bospaden en losliggende stenen.
We klommen naar de Monte Francesco
een naam om niet te vergeten,
onderweg, voor La Cappelleta
hebben we op een mooie weide, pic nic gegeten.
Toen we in Greccio aankwamen
vroeg het nog wat luistermoed,
André gaf boeiende uitleg
ongelooflijk hoe hij het doet.
De keukenploeg en logistiek waren top
het was er improviseren,
er werd weer heerlijk gekookt
voldaan konden we ons op ons matje installeren.

Met het thema “broosheid en de naaste”
naar Poggio Bustone voor een lange dag,
het trof wat André vertelde
hoe hij die broosheid zag.
Onderweg naar Rieti
mochten we in La Foresta zijn,
daar kregen we een rondleiding
dankzij de vertaling door Reinhilde, dat was fijn!
De kracht van kwetsbaarheid
het uitspreken van gedachten,
het kan zo deugddoend zijn
en eigen broosheid wat verzachten.

​Ook de volgende dag
werd weer zingend ingezet,
ons doel: Montefranco
ook die dag weer tijdig uit bed.
De afstand was voor de meesten korter
we kwamen vroeger aan,
het was zo zalig
rustig genieten of in het zwembad gaan.
De rivier lonkte voor velen
't was leuk om te zien,
zich laten meevoeren door de stroom
en opgevangen worden door Jonas en Katrien.
Ook daar weer hebben de koks
super lekker eten gemaakt,
en zeker het dessert “à la Christine”
heeft overheerlijk gesmaakt.

​Op maandag was Trevi ons doel
via de vallei of de flank en met de zon,
thema “vreugde”, je echte ware zelf
hierin ligt de onuitputtelijke bron.
Via de flank stijgen of zelfs dalen langs touw
we hebben heel veel ofijfbomen gezien,
' t ging voor elke groep vlot en goed
dus begeleiding weer een 10/10.
Een mooie locatie aan het klooster
een comfortabele plek voor de keukenploeg,
stevig avondmaal van pasta met sla
ook nog dessert dus weer méér dan genoeg.

​Op onze pelgrimstocht was er 's morgens
een mooi, bezinnend moment,
overdag wisselden we in ons groepje uit
en bij aankomst was er vaak een geschiedkundig moment.
De tocht was een groepsgebeuren
als pelgrims groeiden we naar elkaar toe,
het was een verrijkende ervaring
we zijn het onderweg zijn hopelijk nog niet moe.
We hebben gelachen en gehuild
luisterden naar elkaars verhaal,
en in de stilte doorheen de liederen
voelden we vaak een diepere taal.
Slapen met overvliegende vleermuizen
en in een 1000 sterrenhotel,
geregeld kans voor een bed
afwisseling was er wel.

​Een liedje van Passe-Partout
drukt een beetje uit wat ik voel,
'k zeg er enkele woorden van
dan weten jullie wat ik bedoel.
Voor die duizend mooie dingen
mag ik best eens dankbaar zingen,
duizend dingen van één dag
die ik zomaar krijgen mag.
Denken, horen, kijken, zingen,
duizend keren duizend dingen,
met een traan of met een lach
God zij dank weer elke dag.