Een schrikkeldraadomheining waarvan 2 palen al schuin genoeg stonden voor verkeerd gelopen lange herenbenen, krijg ik met het nodige gewroet nog schuiner voor korte vrouwenbeentjes. De app toont me immers de te bereiken weg achter een dikke doornige struikmuur maar eerst die omheining over. En De Busscher baant zich, trekkend met haar stok en handen met veel zweetdruppels en ook wat doornstruikbloed, trappelend een pad... tot nog een prikkeldraadomheining. Te hoog, te moeilijk. Dan maar zigzaggend de heuvel terug op richting hond. En bovenop de heuvel het verbindingskarrespoor naar de weg op de app 🤩. Eind goed, al goed, al vindt de volgende B&B eigenares, uren later dat ik er wat verhit uitzie 🤔.
In 2023 werd een lang lopende discussie tussen private eigenaars in het natuurreservaat 'Marcigliana' en de beheerders van de Franciscaanse Route beslecht met een overeenkomst dat pelgrim over hun grondgebied mogen wandelen. Enkel en alleen wandelen dus ☝️. Toch nog een heel mooi stuk natuur voor ik richting een eerste buitenwijk van Rome stap. 
Die doemt heel plots op als een brede muur van huizen. Het is gedaan met het groen.
En dan maak ik mijn "Blijde intocht" helemaal alleen op drukke straten op hobbelige voetpaden. De route is nog half aangeduid en dan neemt mijn app het over. 
Eerst naar St-Jan in Lateranen. Hier zetelde de paus in de tijd van Franciscus en kreeg Franciscus ook de goedkeuring voor zijn regel.  Dat grote monument met Franciscus en enkele van zijn medebroeders tegenover de basiliek - het is nu wel een enorm plein - moet ik nog eens gaan zoeken maar het stempeltje laten zetten lukt vlotjes. Eerste doel, de Franciscaanse Route netjes afstappen, behaald!
Nu op naar de St Pietersbasiliek, nog een kleine 6 km verder. Op het St. Pietersplein is een aparte route voor pelgrims gemaakt. Zo wordt het toch nog een echte blijde intocht 😁. Eén locatie in de St. Pieter dient enkel voor het verlenen van een testimonium. Mijn stempelkaarten worden met bewondering bekeken en ook gefotografeerd en geen enkele twijfel over het uitreiken van het mijne. Het contrast met Assisi kan niet groter zijn! 
Gelukkige pelgrim, het mocht zijn van die tweede werkelijkheid 🤩.
Ik sluit een prachtig avontuur af met speciale dank aan al wie me tegen donativo een bed gaf en aan mijn buren die al bijna 4 maanden op mijn huis letten! En aan Stijn om telkens mijn nieuwe blogtekst op de website te plaatsen.
 
Nu beide doelen zijn behaald kunnen de lieve lezers volop doneren voor de Franciscaanse Beweging Antwerpen. Overschrijven kan op rekeningnummer BE84 7390 1784 4159 (ook voor kleinere bedragen 😜).

Patrico met onderweg Monteluco was, met de op de route beschreven roltrap en via de herstelde aquaduct, een luxueuze beklimming 😊. In het Convento Franciscana di Monteluco zijn nog cellen te bezichtigen waar de broeders tot het begin van de vorige eeuw in woonden. De huidige minderbroeders brengen ook nu stille rust. Broeder Leopold die in de 18e eeuw in tijden van grote politieke, culturele en sociale verandering de ideeën van Franciscus navolgde en gedreven bleef verspreiden, krijgt aparte verering.
Het convento della Foresta herken ik pas als ik er binnenwandel. Groepsreizen zijn leuk maar hebben vaak een vaste cadans. Nu kies ik zelf de mijne 😊. Hoe schoon moet het kerkje met al zijn fresco's er in de 13e eeuw hebben uitgezien. Franciscus die hier na zijn oogoperatie - lees: Een toenmalige beroemde chirurgijn verschroeide de slaap naast zijn etterende oog met een gloeiende pook. - verbleef, zou hier zijn zonnelied geschreven hebben. Faut le faire! 😎
Maar de Franciscaanse route is niet bepaald plat, is regelmatig bezaaid met erg brokkelige grind- en puinpaden en het wordt alsmaar warmer overdag. Zo kom ik redelijk gaargekookt aan in het dorp Greccio 🥴. Na een warme maaltijd mag ik nog een tijd in de koele zaal van de taverne blijven zitten met gebruik van de wifi voor mijn dagelijkse "huiswerk": slaapplaatsen zoeken en track van volgende dag van kaart op OsmAnd overnemen. De waardin is zo lief om voor mij 3 sandwiches te maken. 🥰
Tegen de avond wandel ik verder naar het klooster van Greccio en word fris gedouched,  mijn sandwich en met netjes opgehangen was terug een blije pelgrim, klaar voor de volgende etappe 😁. Ik vergeet wel om er de dormitorio (slaapplaats) van Franciscus te gaan bekijken -  Franciscus sliep zowat altijd in een kale rotsspleet. Sorry Frans! Maar ik maak het goed door 's morgens nog één gebedsdienst bij te wonen voor ik vertrek 😇.
De etappe 'Stroncone - Calvi dell'Umbria' met zijn 1000 meter stijgen en dalen waar ik toch wel schrik voor had ☀️☀️☀️, kon ik goed indelen en ben ik, jèèèy, ook voorbij.
Nu draai ik echt richting Rome. Nog 5 te gaan en onderweg niet in slaap vallen tegen biechtstoelen 🤪.
En voor wie het nog niet wist: Ik loop nog altijd ten voordele van de Franciscaanse beweging in Antwerpen. Hun rekeningnummer vind je terug in de blog onderaan!