engelen
Van waar komen ze?
Wie zijn ze?
Engelen behoren tot de wereld van de oude symbolen. Het zijn metaforen van Gods nabijheid en werkzaamheid in de wereld. Engelen zijn veel ouder dan de bijbel. In engelen wordt de liefdevolle nabijheid van God concreet voor ons.
prehistorie*
Foto: congerdesign (Pixabay)
|
Engelen bestaan al sinds de prehistorie. Uit een tijd waarin de mens zich weerloos overgeleverd voelde aan de krachten van de natuur of van het lot. Boven de alledaagse belevingswereld ervaarde men een wereld van onzichtbare machten of goden die verantwoordelijk waren voor alles wat onverklaarbaar was.
Elke god had zijn eigen verantwoordelijkheid. De mens probeerde hen gunstig te stemmen door offers te brengen of hen te bezweren door hen bij naam te noemen. Er was ook een hiërarchie van goden. Ondergeschikte machten, buitenaards, goed- of kwaadaardig, konden opklimmen tot echte goden en andersom. Uit de ondergeschikte figuren stonden later de demonen (kwaadaardig) en de engelen (dienend). |
Engelen zijn tussenwezens tussen de goddelijke en menselijke wereld in. Ze werden aanzien als bovenmenselijk en buitenaards. Ze behoorden tot de godenwereld maar bekleden daar een ondergeschikte plaats.
Vanuit Mesopotamië en Klein-Azië raakten engelen als dienende wezens verspreid naar Elam in Iran, Assyrië en Indië, waar ze doordrongen in de hindoeïstische en boeddhistische religie en zich tot in Tibet verspreiden. In Elam doordrongen ze ook de Iraanse religie die de geboorte plaats werd voor engelen in de joodse-, christelijke en islamitische religie.
Vanuit Mesopotamië en Klein-Azië raakten engelen als dienende wezens verspreid naar Elam in Iran, Assyrië en Indië, waar ze doordrongen in de hindoeïstische en boeddhistische religie en zich tot in Tibet verspreiden. In Elam doordrongen ze ook de Iraanse religie die de geboorte plaats werd voor engelen in de joodse-, christelijke en islamitische religie.
Engelen in de bijbel**
We moeten niet in engelen geloven. Ze behoren niet tot de kerkelijke geloofsleer', maar het zijn schepselen van God die net als de mens ten dienste staan van God. Het zijn geen wezens die een eigen leven leiden. Ze zijn beeld van God die de mens nabij is én ze beschikken over bepaalde krachten. Ze hebben een taak ten opzichte van de mens met wie ze in relatie staan.
Volgens de heilige Augustinus betekent het woord ‘engel’ geen wezen maar een functie. De engel is boodschapper van God. Het is doorheen de engel dat God zijn wil te kennen geeft aan de mens, of hem begeleid of iets met hem doet.
In engelen Gods liefdevolle nabijheid concreet. Dat kan in de vorm van een heldere gedachte die opwelt als een bliksemschicht, een innerlijk licht dat ontvlamt, doorheen mensen of in een droom. Of als de figuur van een engel die ons nabij is als een stralende spirituele aanwezigheid. Volgens de christelijke traditie is het legitiem om dan te zeggen dat een engel ons geïnspireerd heeft. Wie een engel ontmoet heeft, zo blijkt ook uit het Oude en Nieuwe testament, beseft God ontmoet te hebben.
Volgens de heilige Augustinus betekent het woord ‘engel’ geen wezen maar een functie. De engel is boodschapper van God. Het is doorheen de engel dat God zijn wil te kennen geeft aan de mens, of hem begeleid of iets met hem doet.
In engelen Gods liefdevolle nabijheid concreet. Dat kan in de vorm van een heldere gedachte die opwelt als een bliksemschicht, een innerlijk licht dat ontvlamt, doorheen mensen of in een droom. Of als de figuur van een engel die ons nabij is als een stralende spirituele aanwezigheid. Volgens de christelijke traditie is het legitiem om dan te zeggen dat een engel ons geïnspireerd heeft. Wie een engel ontmoet heeft, zo blijkt ook uit het Oude en Nieuwe testament, beseft God ontmoet te hebben.
Hiërarchie van engelenkoren*
Op de berg La Verna wordt Franciscus overmand door een visioen met een gekruisigde Serafijn. Net als Cherubijnen behoren ze tot de hoogste rang in de hiërarchie van engelen. Ze verblijven vlakbij God en worden verbonden met een schouwend leven.
- Kerubim of cherubim komt van het oud-oosterse woord karabu wat bidden of loven betekent. Ze bewaken de Levensboom, zijn het rijdier van God of beschermen de berg van God.
- Serafim gaat terug op het Hebreeuwse woord sarap (‘branden’). Ze moeten de dreiging benadrukken die mensen te beurt valt als ze zich niet aan Gods voorschriften houden.
De Vleugels van de Seraf - een symbolische lezing
De zes vleugels van de Serafijn die Franciscus op de berg la Verna in een visioen zag, kregen in de Middeleeuwen een symbolische betekenis. Ze werden als een spiegel beschouwd waarin de mens zijn geweten en zijn handelen kon aftoetsen. Hieronder vind je een impressie van de Serafijnse spiegel zoals Br. Thomas van Celano, die het eerste heiligenleven van Franciscus schreef, die meegaf.
|
1. Zoals een Serafijn moeten we twee vleugels boven ons hoofd strekken, naar God gericht. De ene vleugel staat symbool voor onze intenties én de andere voor ons handelen. Beiden moeten steeds op God gericht zijn en énkel Hem behagen!
2 Met de twee middenvleugels vliegen we anderen tegemoet. We worden aangemoedigd hen geestelijk op te beuren Gods Woord en Wijsheid als ze het moeilijk hebben én hen met aardse middelen te hulp te komen als ze het fysiek moeilijk hebben. 3. Met de onderste vleugels bedekken we het lichaam dat telkens we zondigen - dat wil zeggen als er een breuk komt in onze relatie met God, onze medemens of de schepping - ontbloot wordt. Door weer het goede te doen keren we ons af van het kwade. |
meer lezen
*VORGRIMLER, H. e.a., Boodschapper uit hogere sferen. De cultuurgeschiedenis van de engel, Leuven, 2002.
**GRÜN, A., Chacun cherche son ange, Parijs, 1999.
**GRÜN, A., Chacun cherche son ange, Parijs, 1999.